Zonder er bij na te denken lopen we de route die iedereen iedere dag loopt. De route is al lang en breed vast gelegd en wordt door ons in stand gehouden. Afgebakend door hekken, borden, normen, waarden en de tijd dat we thuis moeten zijn om te eten reizen we door het leven. We plaatsen ons in hokjes, alleen al als we moeten poepen en erkennen verschillen die gebaseerd zijn op fouten van honderden jaren geleden. Het eigen initiatief is ondergeschikt, en nadenken over wat je echt wilt, wordt ontmoedigd. Gewoon meedoen, dat is de weg van de minste weerstand. Ik wil een speurtocht uitzetten rond de locaties waar we exposeren. Door de speurtocht te volgen raak zul je opbotsen- of in conflict raken met de ideeën over ruimte, vrijheid en wat mag en moet. Het conflict zorgt er voor dat de deelnemer bij zich zelf te rade moet gaan over haar eigen ideeën, grenzen en normen en waarden.
